Klimweekend Beez,

 

 

Na een koude zomer en veel regen in de tijd daarna, was het erg mooi weer tijdens ons klimweekend. Toen we ‘s ochtends om zaterdag ochtend alleen nog hoefde te wachten op onze instructeurs was het al erg gezellig. Het begon een beetje rommelig: het bleek uiteindelijk dat we een auto tekort kwamen, maar dit was met dank aan de ouders Ligtenberg snel opgelost. Het duurde niet lang of we stonden in de file. Eerst leek het nog een kleine file, maar toen we er een half uur instonden bleek dat de file meer dan 2 uur zou duren! Helaas was een andere route niet voor iedereen weggelegd daarom was er voor velen nog veel vertraging. Ondertussen brak het zonnetje goed door op de camping en werden de tenten alvast opgezet. Toen de bus met de kinderen aankwam bij de camping hebben we zo snel mogelijk de spullen in de bus gegooid en de helft van de groep naar het klimgebied gestuurd. Maar klimmen zonder een KLIMTOUW wordt wel erg moeilijk, die lagen namelijk allemaal nog op de camping door de vlugheid vergeten, toen de 2de groep eenmaal aankwam kon het klimmen gelukkig wel beginnen voor die dag We hebben nog geklommen tot het donker werd. Daarna snel terug naar het kamp om vervolgens in het donker te koken en te eten. We vonden tegen die tijd dat het wel tijd werd voor een kampvuur, dus onze stoere jongens gingen op zoek naar een plaats en hout. Dit werd een groot succes: al snel zat de hele groep gezellig rond het kampvuur sterke verhalen uit te delen. Omdat het erg koud was bleef niet iedereen lang buiten. Rond middernacht werd het kampvuur uitgemaakt en gingen de laatste klimmers de tenten in, waar sommigen nog een actieve nacht tegemoet gingen.

Toen we de volgende ochtend door de wekker gewekt waren was er nog niemand wakker. Dit was reden om nog een keertje om te draaien en de wekker een uur te verzetten. Daarna was het wel tijd om op te staan. Toen we naar buiten gingen lag er vorst en het was ook erg koud. We hebben dus maar snel een vuurtje gemaakt voor thee. Daarna werd het tijd om de kinderen te wekken en uit de tenten te halen. Gelukkig bood het ijs dat we hadden daar een mooie oplossing voor. Bij het opstaan sprak iemand de legendarische woorden: “Waar komt dat licht (de zon) vandaan!”. Deze quote zal ons nog wel even bij blijven. Omdat we de dag daarvoor niet zo lang hebben kunnen klimmen, was het na het ontbijt snel inpakken en wegwezen naar het klimgebied. Helaas waren de instructeurs WEER het klimtouw vergeten. Dus dat werd weer wachten op de 2de groep… Het werd al snel erg warm, dus de truien konden uit (en ook de pyjama broeken die sommigen nog aanhadden). Toen de touwen er eenmaal in hingen werd er weer goed actief geklommen op de rotsen, toen iedereen de routes had uitgeklommen was het verplaatsen helaas wat moeilijker omdat het mooi weer was en daardoor de rotsen erg vol met andere klimmers. Maar we hebben toch nog een plekje kunnen vinden aan het einde van het massief. Daarna was het weer tijd om terug te gaan naar de camping, snel te eten en snel de spullen in te pakken.

Het was een erg gezellig weekend. Ik heb weer genoten van uitspraken en de lol die beleefd werd dit weekend. Zouden er veel stelletjes ontstaan door de koude nacht? Op naar het volgende klimweekend!